امروز: سه شنبه 22 آبان 1397 برابر با 13 نوامبر 2018

گلاب آدینه بهترین بازیگر جشنواره چینی شد

گلاب آدینه بهترین بازیگر جشنواره چینی شد
گلاب آدینه جایزه بهترین بازیگر از نگاه داوران  جشنواره فیلم «خروس طلایی و صد گل» در کشور چین را از آن خود کرد.
 در مراسم اختتامیه بیست و هفتمین دوره جشنواره سینمایی «خروس طلایی و صد گل «که در گوانژو چین برگزار شد، گلاب آدینه جایزه بهترین بازیگر زن را برای بازی در فیلم «دوباره زندگی» بدست آورد.
در این مراسم حسین پورمحمدی تهیه کننده فیلم به نمایندگی از گلاب آدینه این جایزه را دریافت کرد.
همچنین «ژولیت بینوش» بازیگر معروف فرانسوی  نیز جایزه  بهترین بازیگر زن از نگاه تماشاگران را برای فیلم «انتظار» دریافت کرد. فیلم «دوباره زندگی» پیش از این در جشنواره فیلم «تیرانا» در آلبانی نیز شرکت کرده بود. فیلم سینمایی دوباره زندگی به کارگردانی  رضا فهیمی و تهیه کنندگی حسین پورمحمدی و با حضور گلاب آدینه و شمس لنگرودی ساخته شده است و پخش بین المللی آن بر عهده علیرضا شاهرخی است.

چوپانی که ثروتمندترین روستایی ایران شد

چوپانی که ثروتمندترین روستایی ایران شد
مستند «من یک چوپانم» با موضوع زندگی چوپانی که به ثروتمندترین روستایی ایران تبدیل شده است شنبه ۱۹ آبان از شبکه افق پخش شد.
 «من یک چوپانم» داستان کارآفرینی یکی از روستانشینان ایرانی در استان فارس است مردی که در ابتدا چوپان بود اما با ابتکار و کارآفرینی توانست به ثروت هنگفتی دست یابد.
عباس برزگر متولد ۱۳۵۲ در روستای بوانات شیراز است و در صنعت گردشگری بومی فعالیت گسترده‌ای انجام داده و توانسته است دهکده توریستی خودش را راه اندازی کند.او با همراهی خانواده‌اش این دهکده را اداره و از توریست‌های خارجی در جایی که خودش احداث کرده، پذیرایی می‌کند و آنها را به دیدن عشایر می‌برد.برزگر تنها چوپان مدرس در دانشگاه‌های دنیا از زندگی، تدریس و فعالیت خود و خانواده‌اش در عرصه گردشگری می‌گوید.

همصدایی هنرمندان علیه تحریم‌ها

همصدایی هنرمندان علیه تحریم‌ها
 جمعی از هنرمندان به نام ایران به تازگی در کمپینی با عنوان «همصدایی_دربرابر_تحریم» به تحریم‌های دولت آمریکا علیه ایران واکنش نشان دادند. کمپینی که در کمتر از چند روز تاکنون بیش از 14 هزار نفر به آن پیوسته‌اند.
به گزارش خبرنگار فرهنگی صدای ملت جمعی از هنرمندان سرشناس کشور در نامه ای با تشکیل کمپینی با عنوان «همصدایی_دربرابر_تحریم#» ، علیه تحریم‌های دولت ترامپ موضع گرفته و آورده اند که سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند، اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.این نامه که خطاب به دولت ایالات متحده آمریکا، سازمان ملل و تمامی مردم جهان نوشته شده است به امضای هنرمندان مطرحی چون رخشان بنی‌اعتماد (فیلمساز)، اصغر فرهادی (فیلمساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلمساز)، کیانوش عیاری (فیلمساز)، حسین علیزاده (موسیقیدان)، کیهان کلهر (موسیقیدان)، مجتبا میرتهماسب (فیلمساز)، لیلی گلستان (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلمساز)، خسرو سینایی (فیلمساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعالمدنی)، شمس لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)،

نغمه ثمینی (فیلمنامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقیدان)، صبا علیزاده (موسیقیدان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح گرافیک)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علیخان‌زاده (نقاش)، مرضیه وفامهر (بازیگر) و... رسیده است.در این نامه آمده است: «مردم جهان، در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید. دولت‌ها به زبان سیاست با هم سخن می‌گویند؛ ملت‌ها اما، با زبان صداقت. زبانی از جنس فرهنگ، صلح‌ و دوستی. به همین خاطر تاریخ فرهنگ‌وهنرِ جهان، صادق‌ترین راویِ رنج‌ها و شادی‌های ملت‌هاست.ما اهالی فرهنگ و کنشگران مدنی ایران برآنیم با کلامی ورای زبان ناکارآمدِ سیاست با شما مردم جهان سخن بگوییم: بار دیگر تحریم‌های دولت امریکا علیه ایران آغاز شد؛ اما خام‌اندیشانه است بپنداریم که نتیجه‌ی اعمال این تحریم‌ها دستیابی به حقوق شهروندی و حقوق بشر، بهره‌مندی از مواهب آزادی و بهبود شرایط زندگی برای ملت ایران است. ملت ایران، تنها تاوان این تحریم‌ها را خواهد داد.سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند، اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.هم‌صدایی ما و شما در هر گوشه از جهان و توجه‌دادن به نتایج فاجعه‌بارِ شرایط تحمیل‌شده بر ملت ایران، می‌تواند سیاست‌گزاران و سیاست‌های غیرانسانی‌شان را متوقف کند. با ما هم‌صدا شوید.» متن این کمپین به دو زبان فارسی و انگلیسی در سایت change.org منتشر شده است و هر لحظه به آمار امضا کنندگان این کمپین اضافه می شود.

لابراتوار فیلم‌ساز خریداری شد

لابراتوار فیلم‌ساز خریداری شد
موسسه سینما شهر با خرید لابراتوار فیلمساز، مکان این شرکت قدیمی که بخش مهمی از فیلم‌های تاریخ سینمای ایران در آن تولید شده است را حفظ کرد.
به نقل از روابط عمومی سازمان امور سینمایی و سمعی بصری، این لابراتوار که نقش مهمی در سینمای ایران داشته‌است در اوایل سال ۱۳۹۳ به دلیل دیجیتالی شدن صنعت سینما تعطیل شد و اخیرا با بازسازی توسط موسسه سینما شهر به عنوان محل جدید این موسسه و مرکز پشتیبانی سینماهای کشور به بهره برداری رسید.
محمد مهدی حیدریان رییس سازمان سینمایی در بازدید از محل سابق لابراتوار فیلمساز با ابراز خوشنودی از حفظ این بنای تاریخی پیشنهاد کرد: بخشی از لابراتوارهای فیلم که سیر تحول و تاریخچه این صنعت را نشان می دهد در این ساختمان به عنوان موزه صنعت لابراتوار فیلم نگهداری شود.
در این بازدید که در حاشیه جلسه شورای معاونان و مدیران سازمان امور سینمایی و سمعی بصری انجام شد سالن سینما با ظرفیت 50 نفر جهت نمایش فیلم و کنترل استانداردهای کیفیت صدا و تصویر نیز به بهره برداری رسید.
لابراتوار فیلمساز در سال ۱۳۴۶ در تهران واقع در خیابان مفتح جنوبی کوچه بوربور به عنوان لابراتوار ظهور و چاپ تأسیس شد و بخش عمده فعالیت آن از بدو تأسیس تا اواخر دهه ۱۳۵۰ ظهور و چاپ فیلم‌های تبلیغاتی بود اما از دهه ۱۳۶۰ شرکت فیلمساز به یکی از اصلی‌ترین لابراتوارهای ظهور و چاپ فیلم‌های سینمایی تبدیل شد.
بیش از 370 فیلم سینمای ایران از «مغول ها» و «غریبه و مه» و «باغ سنگی» تا «اجاره نشین ها» و «کانی مانگا» و «شاید وقتی دیگر» و تا «مرهم» و «سعادت آباد» مراحل فنی را در این لابراتوار انجام داده‌اند.

فرانسه میزبان ۳ نمایش از امیررضا کوهستانی می‌شود

فرانسه میزبان ۳ نمایش از امیررضا کوهستانی می‌شود
فستیوال تئاتر ملی بیریتین فرانسه میزبان سه نمایش از گروه تئاتر مهر به سرپرستی و کارگردانی امیررضا کوهستانی می شود.
 تور پاییزه گروه تئاتر مهر با اجرای سه نمایش «سالگشتگی»، «شنیدن» و «بی تابستان» همزمان در یکی از بزرگترین فستیوال های تئاتر فرانسه با عنوان تئاتر ملی بیریتین در شهر رن همراه است.در این فستیوال که ٣۶ نمایش از کشورهای مختلف طی سه هفته برگزار می‌شود، نمایش های کوهستانی هر کدام هر هفته سه شب اجرا خواهند داشت.همچنین در ادامه این تور، نمایش «سالگشتگی» در شهر پو فرانسه و نمایش «بی تابستان» در شهر انتورپ در بلژیک نیز اجرا خواهند شد.محمدرضا حسین زاده به عنوان مدیرتولید، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز، کوهستانی را همراهی می کند.نمایش «بی تابستان» مرداد و شهریور سال جاری با حضور لیلی رشیدی، سعید چنگیزیان و مونا احمدی در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت.نمایش «سالگشتگی» نیز از جمله آثار کوهستانی است که با حضور بازیگرانی چون حسن معجونی و مهین صدری در پاییز و زمستان سال ۹۲ در موسسه فرهنگی اکو اجرا شد.«شنیدن» نیز با حضور الهام کردا، مهین صدری، مونا احمدی و آیناز آذرهوش تیر و مرداد سال ۹۴ در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر به صحنه رفت.

بازیگر افسانه ای کره جنوبی درگذشت

بازیگر افسانه ای کره جنوبی درگذشت

شین سئونگ-ایل بازیگر افسانه ای کره جنوبی در سن ۸۱ سالگی براثر بیماری سرطان ریه درگذشت.
به نقل از هالیوود ریپورتر، شین سئونگ-ایل بازیگر افسانه ای کره جنوبی در سن ۸۱ سالگی براثر بیماری سرطان ریه که یک سال و نیم با آن دست به گریبان بود درگذشت.شین سئونگ-ایل که در سال ۱۹۳۷ بدنیا آمد اولین حضور خود در سینما را در سال ۱۹۶۰ با فیلم «یک پدر مقدس» تجربه کرد این فیلم خیلی زود او را به یک ستاره در سینما بدل کرد.
شین در عصر طلایی سینمای کره بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ مرد اول و ستاره بی چون این سینما بود.کیم سی مو منتقد کره ای، درباره این بازیگر چنین گفته بود: نام او مترادف با سینمای کره است.
پارک چان-ووک کارگردان مطرح کره ای فیلمِ «اولدبوی» نیز نقل قول مشهوری درباره شین و اهمیت جایگاه او دارد: اگر ژاپن توشیرو میفونه، ایتالیا مارچلو ماسترویانی، آمریکا گرگوری پک و فرانسه آلن دلون را دارد ما نیز شین سئونگ-ایل را داریم. در تمام مکان ها و زمان ها هیچ کشوری وجود نداشته است که هم صنعت فیلمش و هم هنرش به یک نفر وابسته باشد، بدون درک شین سئونگ-ایل درک صنعت فیلم کره یا تاریخ فرهنگ مدرن کره امکان پذیر نیست.جالب است بدانیم شین تنها در سال ۱۹۶۷ در ۵۱ فیلم سینمایی محصول کشور کره نقش آفرینی کرد. او همچنین در ۳۲۴ فیلم یا حدود ۲۷ درصد از ۱۱۹۴ فیلمی که بین سال های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۱ در کره به نمایش گذاشته شد بازی کرده است.اعلام خبر درگذشت شین بسیاری را در صنعت سینمای کره اندوهگین کرد.
آن سونگ-کی بازیگر ۶۶ ساله درباره مرگ این بازیگر به خبرنگاران چنین گفت: من کودکیم را با فیلم های شین گذراندم و در بزرگسالی نیز با او در این صنعت به همکاری پرداختم.

وزیر ارشاد پاسخگوی شرط محرومیت نامزدها در انتخابات هیات نظارت بر مطبوعات باشد

وزیر ارشاد پاسخگوی شرط محرومیت نامزدها در انتخابات هیات نظارت بر مطبوعات باشد
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس گفت: مسئولیت شرط محدودیت برای نامزدی در انتخابات هیات نظارت بر مطبوعات متوجه وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی است و ایشان باید به مجلس پاسخگو باشند.
سید احسان قاضی‌زاده‌ هاشمی عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در خصوص شرط داوطلبی برای مدیران مسئول نشریات مکتوب، انتشار منظم (بالاتر از50درصد شمارگان موظف) و مدیران مسئول خبرگزاری‌ها و پایگاه های خبری، فعالیت مستمر رسانه در طول یک سال جهت شرکت در انتخابات نماینده مدیران مسئول در هیئت نظارت بر مطبوعات، گفت: این محدودیت مغایر با سیاست‌های کلی انتخابات و اصل تضمین آزادی و حقوق انتخاب‌شوندگان و انتخابات‌کنندگان است.
وی افزود: هیئت نظارت بر مطبوعات نمی‌تواند با این استدلال که چون انتشار نامنظم نشریات را موجه می داند! بنا دارد به جای اعمال نکردن ماده 16 قانون مطبوعات( لغو پروانه فعالیت)، مدیران مسئول را از حق قانونی و طبیعی‌اشان در انتخابات محروم کند.نماینده مردم فریمان در مجلس اظهار داشت: اکنون که هیئت نظارت بر مطبوعات با توجه به شرایط موجود فضای مطبوعات و مشکلات اقتصادی از خود صعه صدر نشان داده و سخت‌گیری نمی‌کند، نباید از جهات دیگر و اتفاقاً به همین بهانه( ماده 16) از اقدامات تنبیهی و تحدیدی بهره بگیرد.مدیرکل اسبق مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: به نظر می‌رسد که شرط گذاری و اعمال محدودیت با وجود صراحت قوانین موجود، نوعی تفسیر از سوی دبیرخانه است و این وجاهت قانونی ندارد.

کوروش را از تاریخ ایران نمی‌توان حذف کرد

کوروش را از تاریخ ایران نمی‌توان حذف کرد

آنچه این سال‌ها در برگزاری روز کوروش و حرکت‌های خودجوش جوانان و عموم جامعه در برگزاری ۷ آبان ماه روبه رو هستیم، ناشی از فشارهای مذهبی جامعه است که طی سال‌های گذشته شاهد بودیم و در واقع از این حرکت می‌توان به عنوان حرکتی صرفا ناسیونالیسمی یاد کرد.
 شاید به جرات بتوان گفت یکی از بحث برانگیزترین تاریخ‌هایی که این روزها می‌توان درخصوص آن صحبت کرد؛ ۷ آبان، سالروز ورود کوروش به بابل است. براساس رویدادنامه نبونعید، در ۲۹ اکتبر (۷ آبان) سال ۵۳۹ پیش از میلاد کوروش وارد بابل شد. از این رو این روز در عصر حاضر به نام روز کوروش نامگذاری شده است و هر سال هزاران نفر برای بزرگداشت این روز در پاسارگاد جمع می‌شوند که البته این اجتماعات در سال‌های اخیر گاه با حاشیه‌هایی روبه‌رو شده است.
در این میان از یکسو؛ علی‌اصغر مونسان (معاون رییس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی) درباره برنامه‌های سازمان میراث فرهنگی برای روز ۷ آبان گفته است: مهم این است که حاشیه را از این روز کم کنیم تا یک عده‌ای ناخودآگاه از چنین روزی سوء استفاده نکنند. می‌توان این روز را به یک رویداد گردشگری تبدیل کرد ولی در شرایط آرام و بدون حاشیه و به‌هیچ عنوان حواشی به چنین روزی کمک نمی‌کند و اتفاقا آسیب نیز وارد می‌کند. در این راستا، تلاش شده در سطح استان فارس شورای تامین استان تصمیم نهایی را بگیرد و مدیرکل میراث فرهنگی ما نیز این آمادگی را دارد که برای اجرای تصمیمات مناسب همکاری کند.او همچنین گفته؛ اداره‌کل میراث فرهنگی استان فارس برای این روز برنامه‌های فرهنگی و اجتماعی دارد. از دیگر سو، به فاصله چند روز مرکز روابط‌عمومی و اطلاع‌رسانی سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در بیانیه‌ای اعلام کرد: این سازمان فارغ از صحت و سقم روز ۷ آبان‌ماه و با اعتقاد بر اینکه هرگونه حاشیه به میراث‌فرهنگی کشور آسیب جدی می‌رساند، هیچ‌گونه برنامه‌ای برای این روز ندارد. سازمان میراث‌فرهنگی در راستای صیانت از میراث‌فرهنگی کشور و عمل به وظیفه ذاتی خود، هیچ‌گونه استقبالی از برنامه‌هایی که به میراثمان آسیب می‌رساند، نمی‌کند.شاید همین یک بام و دو هوا بودن سازمان متولی امر و عدم شفاف‌سازی چرایی و چگونگی برگزاری روز ۷ آبان و روز کوروش است که سبب شده طی سال‌های گذشته شاهد واکنش‌های مختلف از سوی عموم جامعه و تاکید جوانان برای برگزاری روز کوروش باشیم.
روزی برای کوروش
عبدالمجید ارفعی (نخستین مترجم استوانه کوروش از زبان اصلی بابلی‌نو به فارسی) درخصوص اسناد تاریخی که درخصوص روز ۷ آبان ماه وجود دارد، گفت: براساس اسناد موجود؛ ۷ آبان ماه روز ورود کوروش به بابل است. البته از اینکه این نامگذاری از چه زمانی و چگونه انتخاب شد خبر ندارم. فقط می‌توانم بگویم که این روز می‌تواند روزی برای کوروش باشد چراکه تنها تاریخ دقیقی است که برای کوروش داریم؛ البته تاریخ‌های دیگری نیز داریم که به لشکرکشی کوروش به سمت لودیا اشاره دارد اما روز دقیق آن را نمی‌دانیم.او که یکی از مهم‌ترین کتیبه خوانان پیشکسوت است درخصوص آثار باستانی منسوب به کوروش اظهار کرد: آنچه واقعیت دارد و منسوب به کوروش است؛ کاخ پاسارگاد است و اسم کوروش در دو بخش از این کاخ آمده که یکبار در دامن یک لباس و یکبار هم گرد یک ستون در این کاخ به نام کوروش اشاره شده. معتقد هستیم زبان بابلی و ایلامی در زمان کوروش و زبان فارسی باستان آن در زمان بعد از کوروش نوشته شده چراکه در آن زمان هنوز این زبان ابداع نشده بود.
افسانه‌ها و داستان‌هایی از جنس هرودوت
به گفته ارفعی، تاریخی واقعی چیز زیادی از کوروش به ما نمی‌گوید اما تاریخ افسانه‌ای زیاد است. او ادامه داد: آنچه  یونانی‌ها می‌گویند نه تنها مورد قبول من نیست بلکه علمی هم نیستند. معتقد هستم افسانه‌هایی که هرودوت مطرح می‌کند در حد داستان است.این پژوهشگر با اشاره به واقعیت‌های تاریخی که درخصوص کوروش وجود دارد، گفت: ما می‌دانیم که پاسارگاد از آنِ کوروش است. می‌دانیم که بابل را فتح کرد و فرمانده سپاه او گبریاس بود که حدود دو هفته قبل ازآنکه کوروش وارد بابل شود، این شهر را فتح می‌کند. می‌دانیم که با سویگول نبرد داشت اما جای دقیق آن را نمی‌دانیم، گروه‌های مادی را شکست داد و شاه تمام سرزمین‌های پارس و ماد شد. می‌دانیم که به جنگ کرزوس پادشاه لودیه رفت. البته اسنادی هم داریم که در عراق (بابل و بین‌النهرین) پیدا شده‌اند و بیشتر این اسناد موضوعات و جنبه‌های اقتصادی را مطرح می‌کند و از افرادی سخن می‌گوید که به پاسارگاد اعزام شدند و نیز حاوی کارهایی‌ست که زیر دست فرمانده و شهربان بابل انجام شده است. مستندات تاریخی دیگری که درباره کوروش وجود دارد، در بیستون است که در این کتیبه آمده کمبوجیه پسر کوروش، در متن بابلی آمده شاه،‌ اما در متن فارسی باستان و عیلامی فقط به نام او اشاره شده است.در شماری از کتب انبیا از کتب عهد عتیق، نام کوروش به‌عنوان منجی برده‌ شده و گاه اقدام او در جهت آزادسازی یهود از اسارت، به‌عنوان یک مأموریت خودآگاه یا ناخودآگاه الهی تلقی شده‌ است. نمونه‌ای از این یادکرد را می‌توان در کتاب دوم تواریخ ایام (کتاب دوم تواریخ، کتاب عزرا و کتاب اشعیاء نبی) دانست. ارفعی در این خصوص گفت: در کتاب عهد عتیق هم اشارات تاریخی و مستنداتی به آزادی یهودیان توسط کوروش پس از فتح بابل اشاره شده است.او درخصوص آنچه که در تورات درخصوص کوروش به آن اشاره شده، گفت: بخشی از این مطالب واقعیت تاریخی دارد. یهودیانی که در سال‌های قبل از کوروش هنگام لشگر کشی پادشاهان بابل در بخش‌هایی از سوریه امروزی به اسارت گرفته شده بودند، توسط کوروش آزاد شدند و به آنها گفته شد که می‌توانند به سرزمین خود بازگردند اما بسیاری از آنها به سرزمین خود بازنگشتند چراکه زندگی خوبی در بابل داشتند.
تفکیک واقعیت از افسانه
ارفعی درخصوص چگونگی تفکیک افسانه و داستان‌ها و واقعیت‌های تاریخی که درخصوص کوروش وجود دارد، گفت: واقعیت آن چیزی است که در کتیبه‌ها و به میزان اندکی در عهد عتیق داریم. افسانه‌ها نیز آن چیزی است که در نوشته‌های هرودوت می‌خوانیم. البته برخی از این نوشته‌ها نیز واقعیت تاریخی دارد اما بخش زیادی از این نوشته‌ها افسانه و داستان است.این پژوهشگر معتقد است: هرودوت جهانگرد نبود. او در متصرفات شاهنشاهی ایران به دنیا آمده بود و در طول زندگی خود تا بابل سفر کرد در این میان به آتن رفت و مطابق میل و خواسته آتنی‌ها نمایشنامه‌هایی تحت عنوان تاریخ نوشت.
با پادشاهی کوروش؛ ایران، ایران شد ارفعی با اشاره به استفاده از نام کوروش به عنوان نامی برای ملی‌گرایی گفت: اولین بار نام کوروش در گاهنمایی آمده که اشاره دارد کوروش پادشاه انشان(فارس) بود و مادی‌ها بر علیه پادشاه خود شورش کردند و کوروش را به عنوان پادشاه خود برگزیدند. واقعیتی وجود دارد که می‌توان گفت؛ با پادشاهی کوروش بود که ایران، ایران شد. آن چیزی که به نام ایران می‌شناسیم با پادشاهی کوروش شروع می‌شود. پس در واقع می‌توان گفت کوروش می‌تواند شخصی برای آغاز ملی‌گرایی در ایران باشد.این پژوهشگر ادامه داد: بزرگی کوروش در آن است که برخلاف آنچه که در آن زمان مرسوم بود و شاهان بعد از جنگ، درصدد غارت و به اسارت گرفتن برمی‌آمدند، در نوشته‌های زمان کوروش؛ مطلبی که به چنین موردی اشاره داشته باشد، نداریم. در واقع کوروش در منشور خود عنوان می‌کند که پیام صلح را به شهرها (شهرهای بین‌النهرین) فرستاده است.
این متخصص زبان‌های باستانی در پاسخ به این سوال که در آن زمان پادشاهان دخل و تصرفات شگرفی در تالیف تاریخ داشتند آیا می‌توان گفت کوروش نیز با ثبت نکات مثبت سعی داشته تاریخی نیکو از خود به جای بگذارد و ممکن است خلاف آنچه ثبت شده در آن زمان اتفاق افتاده باشد، گفت: مسلما در نوشتن استوانه کوروش، خواست او مدنظر قرار گرفته البته رفتاری که از کوروش بعد از جنگ‌ها ثبت شده با هدفی غیر از غنیمت‌گیری و اسیرگیری بوده. اینگونه به نظر می‌رسد که واقعا چنین رفتاری داشته و ثبت کتیبه‌ها براساس واقعیت بوده. براساس اسناد موجود می‌دانیم که جنگ‌هایی که کوروش در غرب ایران داشت چه بود اما سندی از جنگ‌هایی که در مرزهای شرقی ایران داشت، در دست نیست. از الواح هخامنشی هیچ چیز تاریخی درخصوص کوروش بدست نمی‌آوریم چراکه اسناد مالی دوران داریوش است.
سندی مبنی بر تایید آرامگاه کوروش نداریم
ارفعی همچنین درخصوص آرامگاه کوروش در پاسارگاد گفت: هیچ سندی برای آنکه تایید کند که این آرامگاه در پاسارگاد، مقبره کوروش است، در دست نداریم. عده‌ای براساس شواهد گفتند که این آرامگاه منسوب به کوروش است. حال آنکه پاسخی برای سوالاتی ازجمله اینکه این بنا واقعا آرامگاه است یا خیر! بعد از کوروش ساخته شده یا خیر و ده‌ها سوال دیگر نداریم. این آرامگاه با توصیفی که در کتاب‌های یونانی آمده، مطابقت ندارد. این بنا نوشته‌ای مبنی بر تایید آرامگاه کوروش بودن در خود ندارد.این متخصص زبان‌های باستانی درخصوص اسناد تاریخی که بتواند شخصیت و روحیات کوروش را وصف کند، گفت: ما سند خاصی در این خصوص نداریم فقط استوانه کوروش (منشور کوروش) را داریم که از زبان یک روحانی بابلی نوشته شده؛ در ۱۹ سطر اول از وضع بد قبل از ورود کوروش و نارضایتی خدایان سخن گفته و به این نکته اشاره دارد که مردوک‌ (خدای بابلیان) تمام جهان را می‌گردد و کوروش را که شاهی دادگر بود، انتخاب می‌کند و می‌گوید دست او را گرفتم و به سوی بابل آوردم.
 بنیانگذاری سرزمین ایران با قوم ایرانی توسط کوروش رقم خورد.
او تصریح کرد: هرچند عیلامی‌ها نیز سال‌ها در جنوب و غرب کشور حکمرانی می‌کردند اما نشانی از مقابله و درگیری اقوام ایرانی و عیلامی‌ها نداریم. می‌بینیم که در فارس براساس گِل‌نوشته‌ها یک همزیستی مسالمت‌‌آمیز بین این اقوام بوجود آمده و به احتمال زیاد قوم و خویش شده بودند. چنانکه بسیاری از نام‌های خوب ایرانی داریم که ازجمله بزرگان عیلامی هستند. حتا تعدادی از مغ‌های ایرانی با نام‌های عیلامی در تاریخ  وجود دارند. درواقع می‌توان گفت؛ بنیانگذاری سرزمین ایران با قوم ایرانی توسط کوروش رقم خورد.
 زندگی و مرگ کوروش
 در بخشی از نوشته‌های یوناینان مانند هرودوت، کسنوفون، دیودوروس آمده که؛ کوروش فرزند کمبوجیه اول و ماندانا است. بدین ترتیب فرزندشان (کوروش) نوه ایشتوویگو، شاه ماد، است. تاریخ‌دان‌هایی چون کامرون، پیانکوف و وایس‌باخ این گزارش را صحیح و قابل اعتماد می‌دانند. اما والتر هینتس این گزارش را مشکوک می‌داند و می‌گوید که کوروش زمانی که به پانزده سالگی رسید، ایشتوویگو هنوز به تاج و تخت ماد دست نیافته بود. بدین ترتیب می‌توان ادعا کرد که کوروش نمی‌توانسته نواده ایشتوویگو باشد. برخی دیگر اعتقاد دارند رواج این روایت ریشه‌های سیاسی داشته‌است و هدفش این بوده که از بنیان‌گذار شاهنشاهی هخامنشی، مردی نیمه‌مادی بسازد تا مادها را با فرمانروایی پارس‌ها آشتی دهد و اصولاً رابطه‌ای بین ماندانا دختر آستیاگ و کوروش قائل نیستند و آن را افسانه می‌دانند. از نظر اشمیت هم، داستان ازدواج ماندانا و کمبوجیه اول و به دنبال آن، تولد کوروش، که توسط هرودوت روایت شده، هیچ هدفی جز انعقاد ارتباط خانوادگی بین کوروش و آستیاگ نداشته‌است. او معتقد است که ازدواج این دو نفر، از نظر تاریخی، مشکوک است.

حالت های رنگی