امروز: شنبه 02 تیر 1397 برابر با 23 جون 2018

گلایه های مردم از اتوبوس های شرکت واحد

گلایه های مردم از اتوبوس های شرکت واحد
شیما تدین پور

پیرمرد کارت بلیت منزلتش را از جیب بغل کتش درآورد تا کرایه اتوبوس خود و همسرش را پرداخت کند، اما هرچه سعی می کرد نمی توانست و راننده هم با تندی و بی حوصله گی مدام می گفت که کارت بلیت شما شارژ ندارد؛ وقت را هدر ندر و پول بده. پیرمرد با دلخوری و گردن کج دایم می گفت که موجودی کارتش زیاد است؛ اما راننده با  اصرار می گفت که کارتش شارژ ندارد و باید پول بدهد. بالاخره مرد هم غرغر کنان کرایه خود و همسرش را نقدی پرداخت کرد. در حالی که کارت بلیت آنان در حدود 130 هزار تومان موجودی داشت، اما معلوم نبود که چرا دستگاه اتوبوس مذکور چیزی غیر از این را نشان می داد!!

این مشکل نه فقط برای این پیرمرد که بارها و بارها برای بسیاری از شهروندانی که با تهیه کارت بلیت الکترونیکی می خواهند هم در هزینه و هم در وقت خود صرفه جویی کنند؛ اما غافل از اینکه به نظر می آید برخی از رانندگان محترم اتوبوس های حمل و نقل عمومی فقط می خواهند پول نقد دریافت کنند و با این کار خود که بیشتر به نفع منافع مادی آنهاست به مشتریان بی احترامی و بی حرمتی می کنند. در مورد فوق که مسافر پیرمرد و پیرزنی هستند و کاملا مشهود است که جز سالمندان عزیز و محترم این مرز و بوم به شمار می روند و در حالی که کارت بلیت منزلت آنها توسط خود شهرداری شارژ می شود آیا درست است از سوی برخی رانندگان این گونه مورد بی احترامی قرار گیرند؟ آیا همین ظاهر و سن و سال آنها نشاندهنده سالمند بودن آنها و ضرورت تکریم همگان به این قشر نیست؟
اگرچه هستند رانندگانی که با رفتارهای خوش و با احترام با مسافران رفتار می کنند اما همه ما بارها  و بارها به هنگام استفاده از اتوبوس های حمل و نقل عمومی با رفتارهای توهین آمیز و به دور از ادب برخی رانندگان مواجه شده ایم.
در همین زمینه لازم است با قدردانی از شهرداری تهران که برای فراهم کردن امکانات مناسب برای شهروندان تهرانی تلاش های بسیاری کرده است؛ نقاط ضعفی که در برخی از زمینه ها وجود دارد را متذکر شد. باشد تا با دستوری عاجل به گونه ای برنامه ریزی شود که از این پس شخصیت مردم و شهروندان به خاطر رقمی ناچیز زیر سوال نرود.  البته پر واضح است که  بر سر راه هر طرحی مشکلاتی نیز وجود دارد؛ اما اگر به این مشکلات توجه نشود، باعث نگرانی و بی اعتمادی عموم می شود.
اتوبوس های تندروی BRT  یکی از طرحهایی محسوب می شود که در وقت و هزینه مردم تاثیر بسزایی گذاشته و بخشی از مشکلات ترافیک و آمد و شد مردم را برطرف کرده است؛ ولی همین اتوبوس ها و ایستگاههای مربوط به آن مشکلات گوناگونی را برای مردم به وجود آورده اند که گاهی اوقات باعث دلخوری و بحث و گفت و گوی مردم با رانندگان و مسئولان ایستگاهها شده است که به نظر می رسد با اندکی درایت و مدیریت درست؛ حل شدنی است.
اولین مساله مربوط به پله برقی ورودی ایستگاههاست که معمولا خراب است و هیچ جای اعتراضی وجود ندارد؛ چراکه وقتی به ماموران کنترل کارت بلیت می گوییم آنها جواب می دهند که فقط باجه بلیت را اجاره کرده اند و به آنها مربوط نمی شود، به 1888 زنگ بزنید. اگرچه این موضوع چندان قابل قبول نیست. مثل آن می ماند که کسی خانه و یا مغازه ای را بدون درب اجاره کند. بنابراین ضروری است که در این خصوص مسئولان ذیربط پاسخگو باشند که بالاخره چه کسی باید به حل مشکلات در این خصوص اقدام کند؟
آیا بهتر نیست که حداقل خود ماموران ایستگاهها این مساله را پیگیری کنند و شهرداری را در جریان قرار دهند تا اینکه هر روز صدها نفر به خاطر خرابی پله برقی یک ایستگاه به شهرداری زنگ بزنند و پیغام بگذارند و اصلا معلوم نیست تا چه اندازه به این پیامها رسیدگی شود؟
مورد دیگری که جای انتقاد دارد معطل شدن مسافران در ساعات ابتدایی صبح در ایستگاههاست. در حالی که دایما گفته می شود مردم برای رفت و آمد خود حدالامکان از خودروهای حمل و نقل عمومی استفاده کنند و کمتر خودروهای شخصی و تک سرنشین را به خیابان ها بیاورند؛ اما در کمال ناباوری مشاهده می شود در ساعات ابتدایی صبح که ازدحام در ایستگاهها زیاد است اتوبوس های خالی از جلوی  چشمان مسافران عبور می کنند و هنگامی که مردم به این موضوع اعتراض می کنند جواب رانندگان این است که رانندگان مسیر شرق با رانندگان مسیر غرب با هم فرق دارند. مثلا راننده ای که از ترمینال غرب حرکت کرده در پایان ساعت کار در ترمینال شرق می ماند و دیگر به مقصد برنمی گردد و صبح باید از همان ترمینال غرب شروع به کار کند و ساعت بزند. در نتیجه مجبور است خالی از سمت شرق به سمت غرب حرکت کرده تا مسافران را سوار کند. در حالی که به نظر می رسد حداقل در مسیرهای پرتردد رانندگان به جای اینکه سوخت و وقت خود را هدر دهند و بدون مسافر به مقصد بروند و تازه از آنجا مسافر سوار کنند؛ لااقل مسافران را با خود ببرند تا هم در هزینه های آنها از بابت سوخت صرفه جویی شود و هم مردم از هرج و مرج و سرگردانی و اتلاف وقت نجات پیدا کنند.
همچنین وقتی یک ایستگاه پر از مسافر می شود باید کسی باشد که این وضعیت را کنترل کند. اما وقتی به ماموران کنترل بلیت اعتراض می کنیم که چرا ماشین نمی آید؛ باز هم با همان جواب که "ما فقط باجه بلیت را اجاره کرده ایم و به ما مربوط نمی شود؛ به 1888 زنگ بزنید" و جالب است که این ماموران فقط برای گرفتن پول خیلی سماجت به خرج می دهند و با این جواب ها مردم را دست به سر می کنند.
همچنین در برخی خطوط مثل خط آزادی- خاوران شاهد آن هستیم که رانندگان از ابتدای ایستگاه ماشین را با تمام ظرفیت به حرکت در می آورند و تا زمانی که اتوبوس پر نشود حرکت نمی کنند؛ در حالی که اگر در بین راه مسافران تازه ای بخواهند سوار شوند در بسیاری اوقات جایی برای سوار شدن آنها وجود ندارد و بعضی از مسافران ممکن است لای در بمانند. در حالی که بهتر است رانندگان از ابتدای مسیر مقداری جا برای مسافران بین راهی نیز در نظر بگیرند.
در برخی دیگر از خطوط اتوبوس ها مثل قطار پشت سر هم قرار دارند و به کندی حرکت می کنند.  به طور مثال چهارراه ولیعصر- سه راه جمهوری که بعضی اوقات نیم ساعت در این مسیر اتوبوس ها بی حرکت می مانند و مسافران باید وقت زیادی را در این مسیر صرف کنند. در حالی که در بعضی خطوط دیگر اتوبوس ها با فاصله زمانی زیادی از آن مسیر عبور می کنند.
مساله بعدی وجود گدایان، دست فروشان و نوازندگان دوره گرد و بعضا سمج در ایستگاهها و اتوبوس هاست که باعث شلوغی و حتی دزدی های مکرر در این مکان ها می شوند. در نتیجه ضروری است که مسئولان مربوطه به رانندگان و ماموران ایستگاهها در این خصوص تذکراتی  بدهند. در این زمینه هم اگر اعتراض کنیم باز همان جواب های فوق را می شنویم. گویا این افراد عادت کرده اند دایما کار خود را به گردن دیگران بیندازند و با این روش می خواهند به بی قانونی ها  ادامه دهند.
جدا از موارد فوق برخی از این ماموران آدم های بی ادب و بی اخلاقی هستند که لازم است در به کارگیری اینگونه افراد تجدیدنظر شود.
به هر حال امید است این مسائل که شاید به ظاهر چندان مهم به نظر نیاید به زودی برطرف شود.  آنچه مسلم است اینکه این برخوردها با مردم ما به دور از انصاف و ادب است و اگر این گونه مسائل رفع نشود مشکلات از این هم بیشتر خواهد شد. مسئولان اگر می خواهند عاقبت به خیر شوند و کاری برای مردم انجام دهند؛ شنوندگان خوبی باشند و برای رفع مشکلات مردم بیش از این تلاش کنند.#

اضافه کردن نظر


حالت های رنگی